Utrata kilku zębów obok siebie to problem nie tylko estetyczny, ale i finansowy. Pacjenci często zadają pytanie: „Czy jeśli nie mam trzech zębów, muszę zapłacić za trzy implanty?”. Odpowiedź brzmi: nie. Nowoczesna implantoprotetyka pozwala zastosować rozwiązanie inżynieryjne znane z budowy mostów drogowych – dwa filary utrzymujące dłuższą konstrukcję.
Most na dwóch implantach to „złoty środek” pomiędzy kosztowną odbudową każdego zęba osobno, a niewygodną protezą ruchomą. Poniżej wyjaśniamy, jak to działa z perspektywy biomechaniki i portfela.
Konstrukcja: filary i przęsła
Aby zrozumieć ten zabieg, musimy odejść od myślenia o zębie jako całości i zacząć myśleć kategoriami inżynierii. Most protetyczny na implantach składa się z dwóch elementów:
- Implanty (filary): to tytanowe śruby wkręcane w kość na krańcach luki zębowej. Przejmują one siły żucia.
- Korony w moście: to widoczna część zęba. W moście na dwóch implantach mamy zazwyczaj 3 lub 4 połączone korony.
Te korony, które wiszą w powietrzu (nie mają pod sobą implantu), nazywamy fachowo przęsłami. Dzięki sztywności materiałów takich jak cyrkon czy nowoczesna ceramika, dwa implanty są w stanie bez problemu utrzymać ciężar żucia dla trzech, a w sprzyjających warunkach nawet czterech zębów.
Ważna informacja: w przeciwieństwie do mostów na własnych zębach, tutaj nie musimy szlifować (niszczyć) sąsiednich, zdrowych zębów pacjenta.
Czy to się opłaca? Ekonomia vs. biologia
Decyzja o wyborze mostu na implantach jest zazwyczaj podyktowana chęcią optymalizacji kosztów bez utraty komfortu.
| Kwestia | 3 x pojedynczy implant | Most na 2 implantach (uzupełnia 3 zęby) | Proteza ruchoma |
| Koszt | Wysoki (płacisz za 3 śruby i 3 korony) | Średni (płacisz za 2 śruby i most) | Niski |
| Komfort | Jak naturalne zęby (osobne przestrzenie) | Bardzo wysoki (rozwiązanie stałe) | Niski (elementy ruchome, haczyki) |
| Hamowanie zaniku kości | W każdym punkcie luki | W miejscach wkręcenia implantów | Brak (kość zanika pod przęsłem) |
| Higiena | Standardowa (nitka wchodzi między zęby) | Wymaga specjalnych nici (superfloss) | Wymaga wyjmowania do mycia |
Wniosek: most na dwóch implantach to rozwiązanie stałe (niewyjmowane), które daje 90% funkcjonalności pojedynczych implantów przy redukcji kosztów chirurgicznych o około 30-40%.
Dla kogo jest to rozwiązanie? Kryteria kwalifikacji
Nie u każdego pacjenta można zastosować zasadę dwóch implantów na trzech zębach. Kluczowa jest tutaj jakość kości. Aby most był stabilny, lekarz musi mieć pewność, że dwa skrajne implanty wytrzymają obciążenie. Przeciwwskazaniem może być:
- Zbyt mała objętość kości: jeśli kość jest „miękka” lub zanikła, dwa implanty mogą nie utrzymać obciążenia trzech zębów. Wtedy konieczna jest regeneracja kości lub wszczepienie większej liczby implantów.
- Silny bruksizm: u pacjentów mocno zgrzytających zębami siły wywierane na most mogą doprowadzić do pęknięcia ceramiki lub obluzowania śrub.
Higiena pod przęsłem – o tym nikt Ci nie mówi
To najważniejszy punkt dla trwałości pracy. Z tego względu, że środkowa część mostu (przęsło) tylko dotyka dziąsła, ale nie wrasta w nie, pod spodem tworzy się mikroprzestrzeń. Pacjenci z mostami na implantach muszą zmienić nawyki higieniczne:
- Nici typu superfloss: zwykła nitka nie wejdzie „od góry”, bo zęby są połączone. Należy używać nici ze sztywną końcówką, którą przewleka się pod mostem, tuż przy dziąśle.
- Irygator stomatologiczny: strumień wody pod ciśnieniem to najskuteczniejszy sposób na wypłukanie resztek jedzenia z przestrzeni między dziąsłem a wiszącą koroną.
Zaniedbanie tego obszaru grozi stanem zapalnym wokół implantów (periimplantitis), co w skrajnych przypadkach może prowadzić do ich utraty.
W Centrum Estetique odmieniamy uśmiechy naszych Pacjentów, przywracając im dzięki temu pewność siebie. Na pierwszym miejscu zawsze stawiamy ich zdrowie, a najlepszą nagrodą jest satysfakcja ze skutecznego leczenia. Oferujemy pełną opiekę stomatologiczną i możliwość konsultacji problemu ze specjalistami z wielu dziedzin.
Protetyka, implantoprotetyka, projektowanie cyfrowe
